AZİZENİN GÜNLÜĞÜ 6

Spread the love
Reklamlar

AZİZENİN GÜNLÜĞÜ 6

Gözlerimi açtığımda yanımda Mahir’i bana bakarken bulmuştum. Ne zaman uyandın, beni neden uyandırmadın yoksa çok mu geç uyandım dedim.
Mahir hiç uyumadım ki bütün gece seni seyrettim, o kadar güzel uyuyorsun ki gözlerin kapalıyken bile ışıldıyor sanki, o kadar güzelsin ki ne vakit sabah olmuş anlamadım bile derken yanağıma küçük bir öpücük kondurdu ve günaydın sevgilim dedi. Yine kıpkırmızı olduğuma emindim. Sessiz bir şekilde günaydın diyebilmiştim bende. Saat yediyi yirmi geçiyordu, toparlanıp kahvaltımızı ettik hızlı bir şekilde çünkü ilk vapurla eve dönmemiz gerekiyordu.

Eve döndüğümüzde kapıda Esrayla karşılaşmıştık. Esra nefes nefese akşamdan beri size ulaşmaya çalışıyorum, ulaşamadığım için evinize kadar geldim. Okan’ı (Mahirin yakın arkadaşı) fena hırpalamışlar, şu an hastanede dedi. Bizimkilere haber verip hep birlikte hasteneye gittik. Okan’ın durumu çok kötüydü. Neredeyse her yeri alçılıydı. Konuşabilecek durumda değildi. Mahir arkadaşını öyle gördüğü için çok sinirlenmişti ve bir anda yanımızdan fırlayıp gitmişti hiç bir şey söylemeden. Esra dün Ayşeyle birlikte tiyatroya gitmişler. Ayşe’yi evine bıraktıktan sonra yurda dönerken Ayşe’nin abileri önünü kesmiş, kardeşimizin peşini bırak, aklını verdiğin saçma kitaplarla fikirlerle karıştırma izin vermeyiz bu duruma, bizim kardeşimiz vatansever deyince Okan da kendini tutamamış ‘’siz vatanseversiniz de biz mısır korkuluğu muyuz bu ülke hepimizin ben Ayşe ye kötü fikirler aşılamıyorum herkesin aklı fikri var çok şükür ki allah vermiş okuyarak düşünerek kullanabiliyoruz ne kadar çok okursan o kadar çok bilgin olur kimse başkasının düşüncesiyle hareket edemez biz bu özgür ülkenin vatandaşlarıyız düşüncelerimiz ideolajimiz budur biz sizin gibi toplanıp o abi şöyle dedi bu abi böyle dedi o şekilde davranalım demeyiz, herkes kendi fikrini özgürce söyler istişare yaparız’’ demiş, devrimci damarlarını susturamamış yani dedi. Sen nereden öğrendin bu kadar şeyi dedim Esra’ya. Ayşe söyledi. Abileri eve vardığında onu da baya azarlamışlar artık istesen de görüşemezsin o çocukla işini hallettik demişler, Ayşe de size ulaşamayınca beni aradı anlattı durumu dedi.
Esra’nın söylediklerini dehşetle dinlerken aklımda Mahirdeydi. Olayı kısa sürede ben öğrendiysem Mahir de öğrenirdi. Tek başına gidip bir delilik yapmazdı umarım. Kardeşlerinin sevdiği kişiye acımayan insanlar Mahir’e acırlar mıydı hiç? Anlayamıyorum neden insanlar başkalarının fikirlerine saygı göstermiyorlar, sadece kendi düşünceleri doğruymuş gibi davranıp insanın üstünde baskı kurmaya çalışıyorlar?

Akşama doğru bir grup insanla geldi hastaneye Mahir. Onu karşımda böyle sağlıklı gördüğüme çok sevinmiştim az daha koşup sımsıkı sarılacaktım ama zor tuttum kendimi. Çünkü Mahir arkadaşlarının yanında benimle çok fazla yakın olmak istemezdi. Korktuğum şeyi yapmadığı için içimden şükrederken Mahir ‘’olay yurt yakınlarında olduğu için durumu gören arkadaşlar olmuş ama yardıma gittiklerinde çok geçmiş bir daha aynı durumun olmaması için arkadaşlarla nöbetleşe bekleyeceğiz sizin de burada kalmanızın mantığı yok hadi sizi evlerinize götüreyim’’ demişti.

YAZAR: GÜNEŞ

UYARI: ŞİİRLERİM VE HER TÜRDEN YAZDIĞIM YAZILARIM TELİF HAKKINA SAHİPTİR. HEPSİ ÜZERİME KAYITLIDIR VE HER HAKKI SAKLIDIR. HERHANGİ BİR ÇALINTI DURUMUNDA İŞLEM BAŞLATILICAKTIR!

 

38.42373427.142826